Schrijven als medicijn 2.

Het schrift

Het verhaal over mijn zoon en de vulpen maakt me bewust van mijn eigen volgzaamheid. Een volgzaamheid die ertoe leidde dat ik in de derde klas van de lagere school voor keurig tussen de lijntjes schrijven vaak een stempel of een plaatje met een krul kreeg. Was ik zo’n irritant lieverdje van de juf? Ik vrees van wel, want ik vond het leuk om te doen. Daarnaast trainde ik, zonder dat te weten, mijn fijne motoriek en oog hand coördinatie. Iets waarvan wordt gezegd dat kinderen dat tegenwoordig via spelletjes op de computer leren. Daar zet ik een ? bij.

Heeft huiswerk maken op de computer dezelfde impact als het openen van een schrift, waarin je je fantasie de vrije loop kunt laten omdat niemand er van te voren al wat in heeft gezet?
Tijdens het schrijven in een schrift leg je bloot hoe je schrijft, hoeveel fouten je maakt en hoe netjes je bent.
Op de eerste paar schone pagina’s verdoezelde ik mijn fouten door er bloemetjes van te maken. Op de computer delete ik ze, waardoor het lijkt alsof ik er nooit een maak. Dat is goed voor mijn zelfvertrouwen, maar daarmee leer ik niet veel over mezelf.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *