Dagboek 11-1970

Ik heb vanavond net zo’n gevoel als je wel eens in boeken leest. Ik ben een beetje bedroefd.
Ik hoop dat het op school beter gaat want ik wil wel in de vierde blijven.

Ik heb ergens geschreven dat ik niet wil dat dit een heel erg meiden- dagboek wordt, maar ik kan er ook niets aan doen dat ik steeds aan mijn engelse leraar denk en dat ik Johan niet meer zo leuk vind. Ik heb geschaatst op de de nieuwe schaatsbaan die op 27 oktober is geopend. ( De Vechtse Banen).
Voor de klassenavond hadden we met de klas een taart gekocht die ik aan de leraren mocht geven. Ik wil graag laarzen en een nieuwe jas want iedereen loopt in zo’n ???? . Ik moet veel aan Engels doen, dus ….

Figaro en Fidelio zijn weg! Onze twee siamezen. Mama heeft ze vanmorgen zonder dat we het wisten weggebracht. Ik voel me zo ellendig. Ik wilde dat ze terugkwamen, dan zou ik beloven heel goed voor ze te zorgen. Waar gaan ze nu heen? Misschien naar het veemarktplein waar het druk is en dat zijn ze niet gewend. Ik ben bang. Laat ze terugkomen. Oh, laat ze alsjeblieft terugkomen! Ze hebben zo’n eigen karakter en zijn natuurlijk helemaal uit hun doen. Ik hoop maar dat ze het goed hebben anders haal ik ze terug!

Ik had een 8 voor mijn spreekbeurt Frans en een jagersgroene midi jas. Erg leuk! Maar ik ben heel verdrietig want niemand schijnt het erg te vinden dat de poezen weg zijn. Het regent en ik heb koude voeten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *